Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ του Στράτου Καλαφάτη


ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ / ARCHIPELAGO
ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ

Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 108, Τιμή : 22,90 Ευρώ
57 φωτογραφίες, Σχήμα: 21,5 εκ. Χ 20 εκ.
ISBN: 978-960-505-306-2
Σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης



Τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του φωτογραφικού λευκώματος ΑΘΩΣ – ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ και την πολυταξιδεμένη ομώνυμη φωτογραφική έκθεση, εκδίδεται το νέο βιβλίο του Στράτου Καλαφάτη. 

« Ξεκίνησα το ταξίδι του Αρχιπελάγους, από τη γενέτειρά μου, ένα απόγευμα, αρχές του καλοκαιριού. Η Καβάλα, το βορειότερο λιμάνι του Αιγαίου, ήταν η ιδανική αφετηρία, μα πρωτίστως, η πόλη όπου μεγάλωσα και έμαθα τη θάλασσα. Το πλοίο ήταν οικείο από τα ταξίδια της νιότης, ανάγλυφο από τα στρώματα αλμύρας και λαδομπογιάς. Αφήσαμε τη στεριά.  Μαύρος καπνός απλώθηκε στον ορίζοντα, μέχρι που χάθηκε στη νύχτα. Παρέμεινα στο κατάστρωμα, παρατηρώντας τις γραμμές, τους αφρούς της μηχανής και τα μακρινά φώτα, σε μια προσπάθεια ανασύνταξης της μνήμης. Φτάσαμε στη Λήμνο. Τα κόκκινα φώτα της προβλήτας και ο θόρυβος του καταπέλτη, ήταν οι πρώτες φωτογραφίες του Αρχιπελάγους. Ακολούθησαν πολλές ακόμη, στις είκοσι μέρες αυτής της μικρής Οδύσσειας. 
      Σήμερα δέκα χρόνια μετά, με την ευκαιρία αυτής της έκδοσης, επέστρεψα στο Αιγαίο για να φωτογραφήσω ξανά. Ένα νέο ταξίδι ,απαράλλαχτο κι όμως τόσο διαφορετικό, ολοκλήρωσε την ιστορία του. Η καμένη λέμβος και η μοναχική σημαία αποτελούν τις τελευταίες χειρονομίες μιας επικαιρότητας που θα χαθεί κι αυτή στα βάθη του χρόνου. »  
– ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ




ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Στράτος Καλαφάτης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1966. Σήμερα ζει στη Θεσσαλονίκη, φωτογραφίζει, διδάσκει και οργανώνει δράσεις που αφορούν τη δημιουργική φωτογραφία. Έχει ολοκληρώσει μακροχρόνιες φωτογραφικές εργασίες όπως οι Αρχέτυπες Εικόνες, το Ημερολόγιο 1998-2002, η Saga, το Αρχιπέλαγος, ο Άθως – Τα χρώματα της πίστης. Από τις εκδόσεις Άγρα κυκλοφορούν τα βιβλία του Αρχέτυπες εικόνες (1999), Ομόνοια 2000 – Ταξίδι στον ομφαλό της Αθήνας (με τον συγγραφέα Φίλιππο Φιλίππου – 2000), Ημερολόγιο1998 -2002 (με πρόλογο του Christian Caujolle – 2004), Άθως – Τα χρώματα της πίστης (με εισαγωγή του Νίκου Γ. Ξυδάκη – 2014) .
                Από το 1990 παρουσιάζει το έργο του σε πλήθος εκθέσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται: 10η Μπιεννάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία / Backlight Τριεννάλε, Τάμπερε, Φινλανδία / EU Japan, Σάγκα και Φουκουσίμα, Ιαπωνία / PhotoEspaña Μαδρίτη, Ισπανία / Bozar Expo, Βρυξέλλες / Φεστιβάλ Νίκαιας, Γαλλία / Φεστιβάλ Ρώμης, Ιταλία / Ημερολόγιο 1998-2002, Βηρυτός, Λίβανος. Εκπροσωπείται από την γκαλερί Bernier/Eliades.


Δείγμα του φωτογραφικού του έργου παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα www.stratoskalafatis.com.



 


 



Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | Η ΣΑΓΗΝΗ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ - Ανθολόγηση κειμένων για το μαύρο χρώμα


Η ΣΑΓΗΝΗ
ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ
ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΡΩΜΑ


Επιλογή – σχολιασμός : FABIENNE ALICE

Μετάφραση : ΣΟΦΙΑ ΛΕΩΝΙΔΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 176, Τιμή : 13,90 Ευρώ
ISBN : 978-960-505-291-1


ΣΥΝΥΦΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΜΗΔΕΝ που προηγείται της Γένεσης του κόσμου, το μαύρο λαμβάνει ενίοτε μια υποτιμητική χροιά. Εντούτοις, κατά την περίοδο της ιταλικής Αναγέννησης, όταν πρίγκιπες το υιοθετούν φορώντας μαύρα πολύτιμα ενδύματα, το μαύρο αστράφτει. Από πολύ νωρίς, το χρώμα αυτό βάζει σε δοκιμασία τη ζωγραφική και τη χαρακτική. Ορισμένοι ζωγράφοι υποκύπτουν στις πολλαπλές πτυχές της σαγήνης του :
Ο Βελάσκεθ, ο Ρέμπραντ, ο Γκόγια, ο Μανέ, ο Μαλέβιτς, ο Ματίς, ο Μισώ και, ασφαλώς, ο Σουλάζ...
Στη λογοτεχνία, στις αρχές του 19ου αιώνα, οι Ρομαντικοί, αφού έχουν τιμήσει δεόντως το πράσινο και το μπλε, στρέφονται στο μαύρο : η απελπισία μεγαλώνει, η νύχτα και το σκότος γίνονται το καταφύγιό της. Έχοντας επί μακρόν σημάνει το πένθος, σήμερα το μαύρο θεωρείται το πιο κομψό χρώμα : από την Κοκό Σανέλ ώς τον Κριστιάν Ντιόρ, η μόδα το εξυμνεί.
Σε αυτό το ταξίδι στη χώρα του μαύρου έχουμε συνοδούς τους Ησίοδο, Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, Σαίξπηρ, Μίλτον, Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ, Μπαλζάκ, Μαρσέλ Προυστ, Βικτόρ Ουγκό, Γκαίτε, Μυσσέ, Νερβάλ, Μπωντλαίρ, Ρεμπώ, Ρ. Λ. Στήβενσον, Μαλλαρμέ, Τανιζάκι, Ρέυμοντ Τσάντλερ, Πωλ Βαλερύ, Μισέλ Τουρνιέ, Υβ Μπονφουά, Καντίνσκυ, Μισέλ Παστουρώ, Πασκάλ Κυνιάρ και πολλούς άλλους.

Επιλογή και σχολιασμός κειμένων από τη Fabienne Alice.



Ο παρών τόμος εγκαινιάζει μια νέα σειρά βιβλίων στις Εκδόσεις Άγρα. Θα ακολουθήσει το 2018 ο τόμος Η σαγήνη της αρχιτεκτονικής.



ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:
LORENZO LOTTO, Πορτρέτο νέου άνδρα μπροστά σε άσπρη κουρτίνα, 1508 (λεπτομέρεια). 
Kunsthistorisches Museum, Βιέννη.

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΗΚΩΝΟΜΟΥΝ ΝΑ ΧΟΡΕΨΩ (διηγήματα) του Σπύρου Γιανναρά


ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

ΤΗ ΜΕΡΑ
ΠΟΥ ΘΑ ΣΗΚΩΝΟΜΟΥΝ
ΝΑ ΧΟΡΕΨΩ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Νοέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 160, Τιμή : 13,50 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-290-4



ΠΟΙΟΣ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;
Παρ’ όλα αυτά, στα διηγήματα το χορό σέρνουν ένα παιδί που προσπαθεί να σώσει μια γυναίκα απ’ τον πνιγμό, ένας δικηγόρος του Κολωνακίου που ψάχνει για μπαρμπέρη σ’ ερημικό νησί, μια μεταφράστρια που γίνεται κλοσάρ, ένας μαθητής παραμεθόριου χωριού που ζωγραφίζει γκράφιτι, ένας ρέμπελος housekeeper πολυτελούς βίλας στα Κύθηρα και ένα πλήθος ανθρώπων επί ξυρού ακμής. Όπως ο ήρωας που αδυνατεί να σηκωθεί να χορέψει και να ευφρανθεί, αλλά ούτε και να πενθήσει τον πόνο του άλλου, ο πολυμήχανος που στέκει αμήχανος μπροστά στο θάνατο και στην απώλεια είναι αυτός που δίνει το στίγμα του στη συλλογή. Μια συλλογή απ’ την οποία ωστόσο δεν λείπει ούτε το γέλιο ούτε ο σαρκασμός, τα κατεξοχήν αντίδοτα στο μεγάλο άλγος.
Τα διηγήματα θέλουν να λειτουργήσουν ως θραύσματα συνθέτοντας ένα ενιαίο σύνολο. Σαν τα πήλινα όστρακα με τα οποία οι αρχαιολόγοι ξαναδίνουν σχήμα σ’ ένα σπασμένο αγγείο. Κάθε αναγνώστης ιδανικά δίνει το δικό του σχήμα στο δοχείο. Συλλογή θραυσμάτων, λοιπόν, αλλά και με γνώμονα το στίχο του Ευγένιου Αρανίτση, ο οποίος λειτουργεί και ως δυνητικός ορισμός του διηγήματος ως είδους : «Το θραύσμα σαν Εν Τούτω Νίκα». Ως απόπειρα επίτευξης εκείνης της λογοτεχνικής γραφής που ψάχνει να κατακτήσει με το λίγο το πολύ. Και με το απόσπασμα να μιλήσει για όλον.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία και θεωρία λογοτεχνίας στο Παρίσι. Εργάστηκε για δέκα χρόνια στην εφημερίδα Καθημερινή γράφοντας κείμενα (κυρίως για το βιβλίο και τα εικαστικά) και παίρνοντας συνεντεύξεις από Έλληνες και ξένους συγγραφείς. Έχει συνεργαστεί με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά όπως η Νέα Εστία, το Ζην (The Press Project), το Εντευκτήριο, η Ευθύνη, το Φρέαρ, Latelier du roman κ.α., δημοσιεύοντας κυρίως βιβλιοκριτικές και διηγήματα. Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων Ο λοξίας (Ίνδικτος, 2008) και Ζωή χαρισάμενη (Πόλις, 2011), Ο βασιλιάς έρχεται όποτε του καπνίσει (Άγρα, 2015). Ασχολείται με τη συγγραφή, την κριτική βιβλίου και τη μετάφραση. Έχει μεταφράσει Ζαν Ζενέ, Τζων Μέυναρντ Κέυνς, Ετέλ Αντνάν, Λωράν Μωβινιέ, Μισέλ Ουελμπέκ, Πωλ Ώστερ, Πιέρ Ασσουλίν.

ΕΙΚΟΝΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ:

LUCIAN FREUD, Rabbit on a Chair, Απρίλιος 1944
Μολύβι και κραγιόνια σε χαρτί (48x31 εκ.)



ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ




Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΔΥΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΧΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ των Gershom Scholem & Hannah Arendt


GERSHOM SCHOLEM – HANNAH ARENDT

ΔΥΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΓΙΑ
ΤΗ ΡΗΧΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ



Εισαγωγή – μετάφραση – σημειώσεις:
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΣΙΑΜΟΥΡΑΣ



ΣΕΙΡΑ «ΔΥΟ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ»
Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 96, Τιμή : 8,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-300-0
 


«Σήμερα είμαι της άποψης πως το κακό δεν είναι ποτέ ριζικό, άλλα μονάχα ακραίο, και ότι δεν έχει ούτε βαθύτητα ούτε κάποια δαιμονική διάσταση. Το κακό δύναται να κατακυριεύει τα πάντα και να σαρώνει τον κόσμο ολόκληρο, ακριβώς γιατί διασπείρεται σαν μύκητας. [...] Εδώ έγκειται η ρηχότητά του». 
- ΧΑΝΝΑ ΑΡΕΝΤ


«Μια Εβραία εναντίον των Εβραίων» : Απλουστεύοντας τη σε υπερβολικό βαθμό, και αυτό ακριβώς έπραξε μεγάλο τμήμα της διεθνούς εβραϊκής κοινότητας, κάπως έτσι θα μπορούσε να συνοψίσει κανείς την οξύτατη πολεμική που ξέσπασε στις αρχές της δεκαετίας του '60 με αφορμή την έκδοση του Eichmann in Jerusalem: A Report on the Banality of Evil της Χάννα Άρεντ.
            Ο παλαιός της φίλος Γκέρσομ Σόλεμ, στενός φίλος και συνερ­γάτης του Βάλτερ Μπένγιαμιν, σιωνιστής και μέγας ειδικός στην Καββάλα και την εβραϊκή παράδοση, αντέδρασε αμέσως με μία επιστολή οξείας κριτικής προς τη Χάννα Άρεντ, και βεβαίως αυτή του απάντησε. Ο επιστολικός τους διάλογος είναι το αντικείμενο του παρόντος βιβλίου, με το όποιο εγκαινιάζεται η σειρά «Δύο επιστολές» των Εκδόσεων Άγρα.

Στη νέα αυτή σειρά θα δημοσιεύονται δύο επι­στολές προσωπικοτήτων, που εκφράζουν ένα ιστορικό διακύβευμα είτε στο χώρο της πολιτικής είτε της φιλοσοφίας, των τεχνών, της Ιστορίας.


Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ της Etel Adnan



ETEL ADNAN

ΣΧΕΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ


Μετάφραση: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΚΕΤΣΙΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 40, Τιμή : 8,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-298-0






«Λίγα χρόνια αργότερα, μια νύχτα που δεν μπορούσα να κοιμηθώ, αντιλήφθηκα κάτι που μ’ έκανε να ανατριχιάσω ολόκληρη. Από τα μάτια μου πέρασε η στιγμή που εικοσιπέντε χρόνια πριν άφησα τη βαλίτσα μου σε μια ντουλάπα στο δωμάτιο της Μάγδας. Η Μάγδα και οι γονείς της είχαν ανοίξει τη βαλίτσα και είχαν δει τη φωτογραφία που έκανε τόσο περήφανο τον πατέρα μου. Είχαν φιλοξενήσει στο σπίτι τους την εικόνα του στρατηγού Κεμάλ Πασά, αυτού που είχε φέρει το τέλος της αρμενικής παρουσίας στην Ανατολία. Ήταν μια συγκλονιστική στιγμή. Ακόμη και σήμερα υποφέρω. Ξαναείδα τις αδελφές Ιχμαλιάν στην Καλιφόρνια».

Το συγκεκριμένο κείμενο αποτελεί μεταγραφή ενός leporello, βιβλίου-φυσαρμόνικας, που έγραψε και ζωγράφισε η Ετέλ Αντνάν για τη 14η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης “SALTWATER : A Theory of Thought Forms ”, 2015, υπό τη διεύθυνση της Carolyn Christov-Bakargiev.

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ETEL ADNAN ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

 


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΕΤΕΛ ΑΝΤΝΑΝ γεννήθηκε το 1925 και μεγάλωσε στη Βηρυτό του Λιβάνου. Η μητέρα της ήταν Ελληνίδα από τη Σμύρνη και ο πατέρας της υψηλόβαθμος Οθωμανός αξιωματούχος από τη Δαμασκό. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη, το Μπέρκλεϋ και το Χάρβαρντ.
Από το 1958 έως το 1972 δίδαξε φιλοσοφία. Έγινε ζωγράφος. Χάρη στη συμμετοχή της στο κίνημα των ποιητών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, άρχισε να γράφει ποιήματα και έγινε, σύμφωνα με τα λόγια της, «μια Αμερικανίδα ποιήτρια»..
Το 1972 επέστρεψε στη Βηρυτό και εργάστηκε ως πολιτιστική συντάκτρια. Έμεινε στον Λίβανο ως το 1976. Το 1977 το πεζογράφημά της Sitt Marie Rose δημοσιεύθηκε στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Καλιφόρνια. Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από σύγχρονους συνθέτες και έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ. Έργα της για το θέατρο έχουν σκηνοθετηθεί σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ άλλων, έγραψε για τον Αμερικανό σκηνοθέτη Bob Wilson το γαλλικό κείμενο της πολύγλωσσης όπερας CIVIL warS, το 1985.
Το ποίημά της Τζενίν διασκευάστηκε και παρουσιάστηκε στο Θέατρο Άττις, στην Αθήνα, το 2005. Έργο της βασισμένο στο ποίημα To Be In a Time of War, με κείμενα του Heiner Müller, παραστάθηκε στο Forum Freies Theater στο Ντύσσελντορφ, το Βερολίνο και τη Βηρυτό το 2011. Συμμετείχε με το εικαστικό της έργο στη 13η documenta, στο Κάσσελ της Γερμανίας, το 2012. Στη 14η documenta, στην Αθήνα, το 2017, στο πλαίσιο του προγράμματος κινηματογραφικών ταινιών με τίτλο «Κείμενα», παρουσιάστηκε από την ΕΡΤ2 το ντοκυμαντέρ Ισμύρνα (Ismyrna /Ismyrne), σε σκηνοθεσία Ιωάννας Χατζηθωμά (Joana Hadjithomas) και Khalil Joreige, όπου η σκηνοθέτις συνομιλεί με την Ετέλ Αντνάν για την κοινή τους καταγωγή από τη Σμύρνη.
Οι σημαντικότερες διακρίσεις της περιλαμβάνουν: Βραβείο France - Pays Arabes για το Sitt Marie Rose (1977)· Arab American Book Award για το σύνολο του έργου της και PEN Oakland Award για το Master of the Eclipse (2010) · California Book Award for Poetry για τη συλλογή Sea and Fog και Lambda Literary Award για το σύνολο του έργου της ως ομοφυλόφιλης συγγραφέως (2013). Το 2014 χρίστηκε Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Στις  Εκδόσεις  Άγρα  κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Γράφοντας σε μια ξένη γλώσσα και Το τίμημα που δεν είμαστε διατεθειμένοι νακαταβάλουμε για τον έρωτα (2016).


ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ETEL ADNAN, Χωρίς τίτλο, 2014. Λάδι σε καμβά.

Courtesy of Galerie Lelong, Φωτογραφία Fabrice Gibert.

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ του Primo Levi


PRIMO LEVI

ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Μετάφραση: Χαρά Σαρλικιώτη


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, α’ έκδοση 1997
Αριθμός σελίδων : 280, Τιμή : 16,45 Ευρώ
ISBN: 978-960-325-225-2




  

Επανακυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα το κλασικό πλέον βιβλίο του Πρίμο Λέβι Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος. Πρόκειται για ένα σπουδαίο αυτοβιογραφικό χρονικό και παράλληλα έναν βαθύτατο και αξεπέραστο στοχασμό για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.


"Με το ηθικό σθένος και την διανοητική ισορροπία ενός Τιτάνα του 20ού αιώνα, αυτός ο μικρόσωμος, επιμελής, αθόρυβος χημικός ανέλαβε σταθερά να υπενθυμίζει τη γερμανική κόλαση στη γη, να τη σκεφτεί συστηματικά και να προβληματιστεί και μετά να την αποδώσει σε μια κατανοητή, διαυγή και σεμνή πρόζα".  - Philip Roth


Στις 22 Φεβρουαρίου 1944, 650 άνθρωποι στάλθηκαν στο Άουσβιτς στοιβαγμένοι σε δώδεκα τρένα για εμπορεύματα. Μόνο ο Πρίμο Λέβι και δύο άλλοι επέζησαν, έπειτα από παραμονή ενός έτους, πριν την απελευθέρωσή τους από τον ρωσικό στρατό τον Ιανουάριο του 1945.
Στο στρατόπεδο ο Λέβι παρατηρεί τα πάντα, θα θυμηθεί τα πάντα, θα αφηγηθεί τα πάντα: το στρίμωγμα στους κοιτώνες· τους συντρόφους που ανακάλυπταν το πρωί νεκρούς από την πείνα και το κρύο· τους εξευτελισμούς και την καθημερινή εργασία, κάτω απ' τα χτυπήματα των " Κάπος "· τις περιοδικές " επιλογές " όπου ξεχώριζαν τους αρρώστους από τους υγιείς για να τους στείλουν στο θάνατο· τους απαγχονισμούς για παραδειγματισμό· τα τρένα γεμάτα Εβραίους και τσιγγάνους, που οδηγούνταν με την άφιξή τους στα κρεματόρια…
Κι όμως, στην αφήγηση αυτή κυριαρχεί η πλέον εντυπωσιακή αξιοπρέπεια· καμία εκδήλωση μίσους, καμία υπερβολή, καμία εκμετάλλευση των προσωπικών ταλαιπωριών, αλλά ένας ηθικός προβληματισμός πάνω στον πόνο, εξυψωμένος από ένα όραμα ζωής.

Το Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος, γραμμένο το 1947, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με θέμα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και μία από τις πλέον συγκλονιστικές μαρτυρίες των καιρών μας. Στην Ιταλία από τη δεκαετία του '60 διδάσκεται στα σχολεία.
Η έκδοση περιλαμβάνει Παράρτημα με συνέντευξη του Πρίμο Λέβι στον PHILIP ROTH (La Stampa, 26, 27 Νοεμβρίου 1986), ένα κείμενο του Πρίμο Λέβι, Η Μαύρη τρύπα του Άουσβιτς, Πολεμική στους Γερμανούς ιστορικούς, δημοσιευμένο στην εφημερίδα La Stampa, 22 Ιαν. 1987, ένα κείμενο του CLAUDIO MAGRIS, Έπος και μυθιστόρημα στον Πρίμο Λέβι, δημοσιευμένο στην εφημερίδα Il Corriere della Sera, 13 Ιουνίου 1982, και αναλυτική Εργοβιογραφία.


"Μέσα από τη λάσπη, τα χτυπήματα αντιμετωπίζονται χωρίς οργή, μέσα από αυτή τη μοναδική ταπείνωση ο Λέβι δημιούργησε ένα ασύγκριτο έργο τέχνης".  - Paul Bailey

"Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς συγγραφείς… Ένας από τους λίγους που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα και μιλάει για τις εμπειρίες του με ήπια φωνή".  - Guardian


Δελτίο τύπου | ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ του Γιάννη Ζέρβα


ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ

ΠΟΙΗΣΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Σεπτέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 96, Τιμή : 9,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-287-4








Κυκλοφόρησε το 8ο ποιητικό βιβλίο του ποιητή, μεταφραστή και ψυχιάτρου Γιάννη Ζέρβα. Ανασκαλίζει την παιδική του ηλικία συχνά-πυκνά, επειδή, όπως του γίνεται (σταδιακά) όλο και πιο σαφές, είναι πιο διάσπαρτη και αποσπασματική απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί, και το γεγονός (προσφάτως) του έχει προκαλέσει σύγχυση.
Αντί άλλης περιγραφής, παραθέτουμε τους τίτλους των ποιημάτων της συλλογής:

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ 
ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ
– ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ – ΡΟΒΙΝΣΩΝΑΣ – ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΛΙΕΣ
(ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΚΩΤΙΕ) – ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ – ΜΑΥΡΗ
ΚΑΛΛΟΝΗ – ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ – ΚΟΜΗΣ ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ – ΦΙΛΕΑΣ ΦΟΓΚ –
ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑΣ – ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΡΙΕΣ – ΣΕΡΛΟΚ – ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟΣ,
ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ – Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ – ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ –
ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΡΟΓΓΩΦ – ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ – ΚΟΜΗΣ ΜΟΝΤΕΧΡΗΣΤΟΣ
– ΚΑΠΤΑΙΝ ΧΑΝΤΟΚ – SIGMUND – ΜΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΘΕΟΙ
ΔΙΑΣ – ΑΘΗΝΑ – ΗΡΑ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΗΦΑΙΣΤΟΣ – ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕ ΤΟ ΜΗΛΟ (ONE MORE CHESHIRE CAT) – ΑΠΟΛΛΩΝ – ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ – ΔΗΜΗΤΡΑ – ΑΔΗΣ – ΙΚΑΡΟΣ –
ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ – ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ Ή ΠΩΣ ΑΠΟΦΥΓΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΩΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ – ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ – ΣΑΠΦΩ
Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗ
Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα, Ψυχιατρική, Ψυχοσωματική Ιατρική και Ψυχοθεραπεία στη Νέα Υόρκη. Από το 1993 ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση το 1983 (Τζούλια, Εγνατία, Τραμ) και ακολούθησαν άλλα έξι βιβλία από τις Εκδόσεις Άγρα (Ο Μετανάστης – 1986, Τοιχογραφία – 1992, Κλειδωμένος στο γραφείο – 1997, Η πυξίδα της Άνοιξης – 2001, Τζούλια 2 – 2010, Massimo Gentile: Mass /age vs Body /work – 2015 ). Έχει μεταφράσει ποιήματα και πεζά των Ted Hughes, Sylvia Plath, William Carlos Williams, Patricia Highsmith, Kenneth Koch.
Σε συνεργασία με την Παυλίνα Παμπούδη έχει μεταφράσει το Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του γερο-Πόσουμ του T. S. Eliot. Σε συνεργασία με την Ευαγγελία Ανδριτσάνου έχει μεταφράσει το έργο Κόκκινο άλογο του Lee Breuer (για το θέατρο), ποιήματα του Seamus Heaney, της Adrienne Rich και του Pierre Reverdy, καθώς και το σύνολο του λογοτεχνικού έργου του Irvin Yalom. Έχει γράψει επίσης ψυχιατρικά και λογοτεχνικά δοκίμια και βιβλιοκριτικές. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ πέθανε το 1959 στην Αθήνα, αναστήθηκε είκοσι λεπτά αργότερα για να ξανα-(σχεδόν ) πεθάνει πρόσκαιρα το 1961 και το 1964 σε διαφορετικές συγκυρίες. Ξαναγεννήθηκε το 1986 στη Νέα Υόρκη και πάλι το 2015 στην Αθήνα, έχοντας ζήσει σε split screen από το 1993 έως το 2007, με μια φωτογραφικής ταχύτητας νεκρανάσταση ενδιάμεσα, το 1995. Ανασκαλίζει την παιδική του ηλικία συχνά-πυκνά, επειδή, όπως του γίνεται (σταδιακά ) όλο και πιο σαφές, είναι πιο διάσπαρτη και αποσπασματική απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί, και το γεγονός (προσφάτως ) του έχει προκαλέσει σύγχυση. Το θέμα του θανάτου νιώθει πως το έχει ξεπεράσει, μέχρι να ξαναπροκύψει. Το θέμα του χρόνου, πάλι, τον απασχολεί διαρκώς, χωρίς να πολυπιστεύει στη γραμμικότητά του.

Άλλωστε ο ίδιος υπήρξε πάντα στρογγυλός.


Έργο εξωφύλλου: ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΣΟΥΡΑΣ, 2017