Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ της Etel Adnan



ETEL ADNAN

ΣΧΕΤΙΚΑ
ΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ


Μετάφραση: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΓΚΕΤΣΙΟΥ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Οκτώβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 40, Τιμή : 8,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-298-0






«Λίγα χρόνια αργότερα, μια νύχτα που δεν μπορούσα να κοιμηθώ, αντιλήφθηκα κάτι που μ’ έκανε να ανατριχιάσω ολόκληρη. Από τα μάτια μου πέρασε η στιγμή που εικοσιπέντε χρόνια πριν άφησα τη βαλίτσα μου σε μια ντουλάπα στο δωμάτιο της Μάγδας. Η Μάγδα και οι γονείς της είχαν ανοίξει τη βαλίτσα και είχαν δει τη φωτογραφία που έκανε τόσο περήφανο τον πατέρα μου. Είχαν φιλοξενήσει στο σπίτι τους την εικόνα του στρατηγού Κεμάλ Πασά, αυτού που είχε φέρει το τέλος της αρμενικής παρουσίας στην Ανατολία. Ήταν μια συγκλονιστική στιγμή. Ακόμη και σήμερα υποφέρω. Ξαναείδα τις αδελφές Ιχμαλιάν στην Καλιφόρνια».

Το συγκεκριμένο κείμενο αποτελεί μεταγραφή ενός leporello, βιβλίου-φυσαρμόνικας, που έγραψε και ζωγράφισε η Ετέλ Αντνάν για τη 14η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης “SALTWATER : A Theory of Thought Forms ”, 2015, υπό τη διεύθυνση της Carolyn Christov-Bakargiev.

ΑΛΛΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ETEL ADNAN ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

 


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ΕΤΕΛ ΑΝΤΝΑΝ γεννήθηκε το 1925 και μεγάλωσε στη Βηρυτό του Λιβάνου. Η μητέρα της ήταν Ελληνίδα από τη Σμύρνη και ο πατέρας της υψηλόβαθμος Οθωμανός αξιωματούχος από τη Δαμασκό. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη, το Μπέρκλεϋ και το Χάρβαρντ.
Από το 1958 έως το 1972 δίδαξε φιλοσοφία. Έγινε ζωγράφος. Χάρη στη συμμετοχή της στο κίνημα των ποιητών ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, άρχισε να γράφει ποιήματα και έγινε, σύμφωνα με τα λόγια της, «μια Αμερικανίδα ποιήτρια»..
Το 1972 επέστρεψε στη Βηρυτό και εργάστηκε ως πολιτιστική συντάκτρια. Έμεινε στον Λίβανο ως το 1976. Το 1977 το πεζογράφημά της Sitt Marie Rose δημοσιεύθηκε στο Παρίσι. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Καλιφόρνια. Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από σύγχρονους συνθέτες και έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή φεστιβάλ. Έργα της για το θέατρο έχουν σκηνοθετηθεί σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ άλλων, έγραψε για τον Αμερικανό σκηνοθέτη Bob Wilson το γαλλικό κείμενο της πολύγλωσσης όπερας CIVIL warS, το 1985.
Το ποίημά της Τζενίν διασκευάστηκε και παρουσιάστηκε στο Θέατρο Άττις, στην Αθήνα, το 2005. Έργο της βασισμένο στο ποίημα To Be In a Time of War, με κείμενα του Heiner Müller, παραστάθηκε στο Forum Freies Theater στο Ντύσσελντορφ, το Βερολίνο και τη Βηρυτό το 2011. Συμμετείχε με το εικαστικό της έργο στη 13η documenta, στο Κάσσελ της Γερμανίας, το 2012. Στη 14η documenta, στην Αθήνα, το 2017, στο πλαίσιο του προγράμματος κινηματογραφικών ταινιών με τίτλο «Κείμενα», παρουσιάστηκε από την ΕΡΤ2 το ντοκυμαντέρ Ισμύρνα (Ismyrna /Ismyrne), σε σκηνοθεσία Ιωάννας Χατζηθωμά (Joana Hadjithomas) και Khalil Joreige, όπου η σκηνοθέτις συνομιλεί με την Ετέλ Αντνάν για την κοινή τους καταγωγή από τη Σμύρνη.
Οι σημαντικότερες διακρίσεις της περιλαμβάνουν: Βραβείο France - Pays Arabes για το Sitt Marie Rose (1977)· Arab American Book Award για το σύνολο του έργου της και PEN Oakland Award για το Master of the Eclipse (2010) · California Book Award for Poetry για τη συλλογή Sea and Fog και Lambda Literary Award για το σύνολο του έργου της ως ομοφυλόφιλης συγγραφέως (2013). Το 2014 χρίστηκε Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Στις  Εκδόσεις  Άγρα  κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία της Γράφοντας σε μια ξένη γλώσσα και Το τίμημα που δεν είμαστε διατεθειμένοι νακαταβάλουμε για τον έρωτα (2016).


ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: ETEL ADNAN, Χωρίς τίτλο, 2014. Λάδι σε καμβά.

Courtesy of Galerie Lelong, Φωτογραφία Fabrice Gibert.

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ του Primo Levi


PRIMO LEVI

ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Μετάφραση: Χαρά Σαρλικιώτη


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, α’ έκδοση 1997
Αριθμός σελίδων : 280, Τιμή : 16,45 Ευρώ
ISBN: 978-960-325-225-2




  

Επανακυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα το κλασικό πλέον βιβλίο του Πρίμο Λέβι Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος. Πρόκειται για ένα σπουδαίο αυτοβιογραφικό χρονικό και παράλληλα έναν βαθύτατο και αξεπέραστο στοχασμό για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.


"Με το ηθικό σθένος και την διανοητική ισορροπία ενός Τιτάνα του 20ού αιώνα, αυτός ο μικρόσωμος, επιμελής, αθόρυβος χημικός ανέλαβε σταθερά να υπενθυμίζει τη γερμανική κόλαση στη γη, να τη σκεφτεί συστηματικά και να προβληματιστεί και μετά να την αποδώσει σε μια κατανοητή, διαυγή και σεμνή πρόζα".  - Philip Roth


Στις 22 Φεβρουαρίου 1944, 650 άνθρωποι στάλθηκαν στο Άουσβιτς στοιβαγμένοι σε δώδεκα τρένα για εμπορεύματα. Μόνο ο Πρίμο Λέβι και δύο άλλοι επέζησαν, έπειτα από παραμονή ενός έτους, πριν την απελευθέρωσή τους από τον ρωσικό στρατό τον Ιανουάριο του 1945.
Στο στρατόπεδο ο Λέβι παρατηρεί τα πάντα, θα θυμηθεί τα πάντα, θα αφηγηθεί τα πάντα: το στρίμωγμα στους κοιτώνες· τους συντρόφους που ανακάλυπταν το πρωί νεκρούς από την πείνα και το κρύο· τους εξευτελισμούς και την καθημερινή εργασία, κάτω απ' τα χτυπήματα των " Κάπος "· τις περιοδικές " επιλογές " όπου ξεχώριζαν τους αρρώστους από τους υγιείς για να τους στείλουν στο θάνατο· τους απαγχονισμούς για παραδειγματισμό· τα τρένα γεμάτα Εβραίους και τσιγγάνους, που οδηγούνταν με την άφιξή τους στα κρεματόρια…
Κι όμως, στην αφήγηση αυτή κυριαρχεί η πλέον εντυπωσιακή αξιοπρέπεια· καμία εκδήλωση μίσους, καμία υπερβολή, καμία εκμετάλλευση των προσωπικών ταλαιπωριών, αλλά ένας ηθικός προβληματισμός πάνω στον πόνο, εξυψωμένος από ένα όραμα ζωής.

Το Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος, γραμμένο το 1947, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με θέμα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και μία από τις πλέον συγκλονιστικές μαρτυρίες των καιρών μας. Στην Ιταλία από τη δεκαετία του '60 διδάσκεται στα σχολεία.
Η έκδοση περιλαμβάνει Παράρτημα με συνέντευξη του Πρίμο Λέβι στον PHILIP ROTH (La Stampa, 26, 27 Νοεμβρίου 1986), ένα κείμενο του Πρίμο Λέβι, Η Μαύρη τρύπα του Άουσβιτς, Πολεμική στους Γερμανούς ιστορικούς, δημοσιευμένο στην εφημερίδα La Stampa, 22 Ιαν. 1987, ένα κείμενο του CLAUDIO MAGRIS, Έπος και μυθιστόρημα στον Πρίμο Λέβι, δημοσιευμένο στην εφημερίδα Il Corriere della Sera, 13 Ιουνίου 1982, και αναλυτική Εργοβιογραφία.


"Μέσα από τη λάσπη, τα χτυπήματα αντιμετωπίζονται χωρίς οργή, μέσα από αυτή τη μοναδική ταπείνωση ο Λέβι δημιούργησε ένα ασύγκριτο έργο τέχνης".  - Paul Bailey

"Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς συγγραφείς… Ένας από τους λίγους που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα και μιλάει για τις εμπειρίες του με ήπια φωνή".  - Guardian


Δελτίο τύπου | ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ του Γιάννη Ζέρβα


ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ

ΠΟΙΗΣΗ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Σεπτέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 96, Τιμή : 9,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-287-4








Κυκλοφόρησε το 8ο ποιητικό βιβλίο του ποιητή, μεταφραστή και ψυχιάτρου Γιάννη Ζέρβα. Ανασκαλίζει την παιδική του ηλικία συχνά-πυκνά, επειδή, όπως του γίνεται (σταδιακά) όλο και πιο σαφές, είναι πιο διάσπαρτη και αποσπασματική απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί, και το γεγονός (προσφάτως) του έχει προκαλέσει σύγχυση.
Αντί άλλης περιγραφής, παραθέτουμε τους τίτλους των ποιημάτων της συλλογής:

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ 
ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ
– ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ – ΡΟΒΙΝΣΩΝΑΣ – ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΛΙΕΣ
(ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΚΩΤΙΕ) – ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ – ΜΑΥΡΗ
ΚΑΛΛΟΝΗ – ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ – ΚΟΜΗΣ ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ – ΦΙΛΕΑΣ ΦΟΓΚ –
ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑΣ – ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΡΙΕΣ – ΣΕΡΛΟΚ – ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟΣ,
ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ – Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ – ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ –
ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΡΟΓΓΩΦ – ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ – ΚΟΜΗΣ ΜΟΝΤΕΧΡΗΣΤΟΣ
– ΚΑΠΤΑΙΝ ΧΑΝΤΟΚ – SIGMUND – ΜΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΘΕΟΙ
ΔΙΑΣ – ΑΘΗΝΑ – ΗΡΑ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΗΦΑΙΣΤΟΣ – ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕ ΤΟ ΜΗΛΟ (ONE MORE CHESHIRE CAT) – ΑΠΟΛΛΩΝ – ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ – ΔΗΜΗΤΡΑ – ΑΔΗΣ – ΙΚΑΡΟΣ –
ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ – ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ Ή ΠΩΣ ΑΠΟΦΥΓΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΩΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ – ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ – ΣΑΠΦΩ
Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗ
Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα, Ψυχιατρική, Ψυχοσωματική Ιατρική και Ψυχοθεραπεία στη Νέα Υόρκη. Από το 1993 ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση το 1983 (Τζούλια, Εγνατία, Τραμ) και ακολούθησαν άλλα έξι βιβλία από τις Εκδόσεις Άγρα (Ο Μετανάστης – 1986, Τοιχογραφία – 1992, Κλειδωμένος στο γραφείο – 1997, Η πυξίδα της Άνοιξης – 2001, Τζούλια 2 – 2010, Massimo Gentile: Mass /age vs Body /work – 2015 ). Έχει μεταφράσει ποιήματα και πεζά των Ted Hughes, Sylvia Plath, William Carlos Williams, Patricia Highsmith, Kenneth Koch.
Σε συνεργασία με την Παυλίνα Παμπούδη έχει μεταφράσει το Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του γερο-Πόσουμ του T. S. Eliot. Σε συνεργασία με την Ευαγγελία Ανδριτσάνου έχει μεταφράσει το έργο Κόκκινο άλογο του Lee Breuer (για το θέατρο), ποιήματα του Seamus Heaney, της Adrienne Rich και του Pierre Reverdy, καθώς και το σύνολο του λογοτεχνικού έργου του Irvin Yalom. Έχει γράψει επίσης ψυχιατρικά και λογοτεχνικά δοκίμια και βιβλιοκριτικές. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ πέθανε το 1959 στην Αθήνα, αναστήθηκε είκοσι λεπτά αργότερα για να ξανα-(σχεδόν ) πεθάνει πρόσκαιρα το 1961 και το 1964 σε διαφορετικές συγκυρίες. Ξαναγεννήθηκε το 1986 στη Νέα Υόρκη και πάλι το 2015 στην Αθήνα, έχοντας ζήσει σε split screen από το 1993 έως το 2007, με μια φωτογραφικής ταχύτητας νεκρανάσταση ενδιάμεσα, το 1995. Ανασκαλίζει την παιδική του ηλικία συχνά-πυκνά, επειδή, όπως του γίνεται (σταδιακά ) όλο και πιο σαφές, είναι πιο διάσπαρτη και αποσπασματική απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί, και το γεγονός (προσφάτως ) του έχει προκαλέσει σύγχυση. Το θέμα του θανάτου νιώθει πως το έχει ξεπεράσει, μέχρι να ξαναπροκύψει. Το θέμα του χρόνου, πάλι, τον απασχολεί διαρκώς, χωρίς να πολυπιστεύει στη γραμμικότητά του.

Άλλωστε ο ίδιος υπήρξε πάντα στρογγυλός.


Έργο εξωφύλλου: ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΣΟΥΡΑΣ, 2017



Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ του Giacomo Leopardi


GIACOMO LEOPARDI

ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ


Μετάφραση: Χρήστος Μπιντούδης
Εισαγωγή: Novella Bellucci


Με 3 φωτογραφίες του BERNARD PLOSSU


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Σεπτέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων : 48, Τιμή : 7,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-295-9




«Ο Αμέλιος, μοναχικός φιλόσοφος, κάποιο ανοιξιάτικο πρωινό και ενώ καθόταν στη σκιά με τα βιβλία του και διάβαζε στο εξοχικό του σπίτι, συνεπαρμένος από το κελάηδημα των πουλιών στην ύπαιθρο, άρχισε σταδιακά να αφουγκράζεται και να στοχάζεται, ώσπου στο τέλος παράτησε την ανάγνωση, πήρε στο χέρι τη γραφίδα και επί τόπου έγραψε τα ακόλουθα: Τα πουλιά είναι από τη φύση τους τα ευτυχέστερα πλάσματα του κόσμου. Και δεν αναφέρομαι στο γεγονός πως κάθε φορά που τα βλέπεις και τα γρικάς σε ευφραίνουν, αλλά στην ίδια την ιδιοσυστασία τους : αισθάνονται χαρά και ευθυμία περισσότερο από κάθε άλλο πλάσμα.
[... ]
»Όπως ο Ανακρέοντας, τέλος, επιθυμούσε να μεταμορφωθεί σε καθρέφτη, προκειμένου να τον θωρεί διαρκώς εκείνη που αγαπούσε, η σε φόρεμα για να την ντύνει, η σε άρωμα για να τη μυρώνει, η σε νερό για να την πλένει, η σε ζώνη που θα την έσφιγγε γύρω από τον κόρφο της, η σε μαργαριτάρι που θα φορά γύρω από το λαιμό, η σε υπόδημα που με το πόδι της θα το πατά· έτσι και εγώ, για λίγο, θα ήθελα να μεταμορφωθώ σε πουλί για να απολαύσω εκείνη την απόλαυση και τη χαρά της ζωής τους ... .

«Ενώ οι άνθρωποι όσο περισσότερο ζουν τόσο πιο δυστυχισμένοι είναι, τα πουλιά όσο περισσότερο ζουν τόσο περισσότερο απολαμβάνουν μια ευτυχία σχεδόν εκστατική. Ο Λεοπάρντι δεν έχει ξαναγράψει μια πρόζα τόσο πλούσια σε κίνηση, σε δονήσεις, σε εκλάμψεις και πεταρίσματα όπως στο Εγκώμιο...»
PIETRO CITATI, Leopardi (Mondadori, 2011)

«[...] Τα πουλιά είναι περισσότερο κατάλληλα για την ευτυχία παρά τα άλλα ζώα. Καθώς διαθέτουν οξύτατη ακοή και όραση, τόσο ισχυρή και τέλεια που δύσκολα ο νους μας θα μπορούσε να συλλάβει, χάρη στις οποίες μάλιστα απολαμβάνουν όλη τη μέρα μια ατέλειωτη και γεμάτη ποικιλία θέα, και από ψηλά ανακαλύπτουν, σε μια στιγμή, μεγάλο μέρος της γης και διακρίνουν ξεκάθαρα με το μάτι τόσους τόπους όσους ο άνθρωπος, και με το νου ακόμη, μόλις που θα μπορούσε να συλλάβει σε μια στιγμή έτσι κατανοεί κανείς πως πρέπει να διαθέτουν μια τεράστια δύναμη και ζωηρότητα και μια ιδιαιτέρως ασκημένη ικανότητα φαντασίας. Και δεν αναφέρομαι σε εκείνη τη βαθιά, δημιουργική και θυελλώδη ικανότητα φαντασίας που διέθεταν ο Δάντης και ο Τάσσο, η οποία είναι ένα απολύτως ολέθριο χάρισμα και αρχή βάρους και αέναης έγνοιας και αγωνίας αλλά σε εκείνη την πλούσια, ποικίλη, ελαφριά, ασταθή και παιδική φαντασία, η οποία συνιστά αέναη πηγή τερπνών και ευχάριστων στοχασμών, γλυκών πλανών, ποικίλων και παρηγορητικών απολαύσεων...»

ΕΡΓΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Oriolus galbula (συκοφάγος) από το βιβλίο του Carl von Linne (Κάρολος Λινναίος) Systema Naturae, 1758.

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Δελτίο τύπου | ΓΑΛΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 1 - ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ


 ΓΑΛΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ – 1
ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

Πρόλογος: Mikaël Hautchamp

Alfred de Musset
ΠΟΤΕ ΜΗ ΛΕΣ ΠΟΤΕ
Διεύθυνση και επιμέλεια μετάφρασης:
Δήμητρα Κονδυλάκη
Prosper Mérimée
Η ΧΡΥΣΗ ΑΜΑΞΑ
Διεύθυνση και επιμέλεια μετάφρασης:
Ανδρέας Στάικος
Alfred de Vigny
ΤΣΑΤΤΕΡΤΟΝ
Μετάφραση: Ελένη Γύζη
Επιμέλεια: Ανδρέας Στάικος


ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, Σεπτέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων: 224 Τιμή : 15,00 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-301-7

ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΛΛΑΔΟΣ



ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ αφιερωμένα στο σύγχρονο θέατρο, στρεφόμαστε στα έργα του μεγάλου γαλλικού ρεπερτορίου, έργα ελάχιστα, ουδόλως η πλημμελώς μεταφρασμένα η παντελώς άγνωστα στην ελληνική σκηνή. Και από τα έργα του μεγάλου ρεπερτορίου, θεωρήσαμε ως πρώτη προτεραιότητα το ρομαντικό δράμα, ένα είδος που αναστάτωσε βαθιά την ιστορία του γαλλικού και ευρωπαϊκού θεάτρου. Ο παρών τόμος περιέχει τρία συναρπαστικά έργα του ρομαντικού ρεπερτορίου, τριών συγγραφέων που άφησαν με το έργο τους ανεξίτηλα τα ίχνη τους στην ευρωπαϊκή σκηνή : Αλφρέ ντε Μυσσέ, Προσπέρ Μεριμέ και Αλφρέ ντε Βινύ.
Το Ποτέ μη λες ποτέ του Μυσσέ γράφτηκε το 1836 και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Κομεντί-Φρανσαίζ το 1848. Ο Μυσσέ έγραψε έργα διαφορετικού δραματικού είδους με κοινό στοιχείο τους την παθιασμένη στάση των ηρώων και τη μόνιμη τάση για αμφισβήτηση κάθε κατεστημένης τάξης. Το Ποτέ μη λες ποτέ είναι μια κωμωδία παροιμία, είδος δημοφιλές τον 17ο και τον 18ο αιώνα. Γοητεύει με το δυνατό χιούμορ, την κομψή ελαφρότητα και την ευρηματικότητά του.
Το δεύτερο έργο του τόμου είναι η Χρυσή Άμαξα, μονόπρακτο έργο του Προσπέρ Μεριμέ που γράφτηκε το 1829 και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Κομεντί-Φρανσαίζ το 1850. Ο Μεριμέ ως δραματουργός, αν όχι προάγγελος, ήταν από τους πρώτους μεγάλους συγγραφείς που στράφηκαν προς το ρομαντισμό, με τους Ουγκό, Μυσσέ και Βινύ. Η Χρυσή Άμαξα, αν και παρουσιάστηκε λίγες φορές, άφησε μια πολύ πλούσια κληρονομιά. Γυρίστηκε κινηματογραφική ταινία από τον Ζαν Ρενουάρ, που προβλήθηκε το 1953. Πρόκειται για ένα μικρό κόσμημα σαρκασμού και ευφορίας σε χυμώδη γλώσσα.
Τέλος, προτείνεται ένα εμβληματικό έργο του ρομαντικού θεάτρου : Ο Τσάττερτον, του Αλφρέ ντε Βινύ, που γράφηκε το 1835. Ο νεαρός ταλαντούχος ποιητής Τόμας Τσάττερτον αντιπαρατίθεται σε μια σκληρή και άκαμπτη κοινωνία. Ο Τσάττερτον είναι το αρχέτυπο του καταραμένου ποιητή, του ρομαντικού ήρωα και μάρτυρα που θα συνθλιβεί ανάμεσα στα γρανάζια της κοινωνίας και της θρησκείας.

Τα τρία έργα του τόμου ανεβαίνουν σε έναν κύκλο παραστάσεων-θεατρικών αναλογίων στο θέατρο Η ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ – ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ με τον γενικό τίτλο «Το γαλλικό θέατρο, ένα νέο βλέμμα». Από την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου έως το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017. Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα των παραστάσεων εδώ.





Με την υποστήριξη του
ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ / INSTITUT FRANCAIS DE GRÈCE








ΑΛΛΟΙ ΤΟΜΟΙ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ «ΓΑΛΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ» ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

    



Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Δελτίο τύπου | ΣΑΡΑΚΑ ΜΠΟ του Tobie Nathan


TOBIE NATHAN

ΣΑΡΑΚΑ ΜΠΟ


Μετάφραση: ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΚΑΡΩΦ


Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2017
Αριθμός σελίδων: 408, Τιμή: 15,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-193-8







«Είμαι ο Νεσσίμ Ταγέμπ, ποιητής και ψυχαναλυτής, πρίγκιπας της ζωής και της μιζέριας, λάτρης του μπέρμπον Four Roses , ενσαρκωτής άλλοτε της υστερίας του διαβόλου, άλλοτε της τρελής επιθυμίας για θάνατο, μερικές φορές προφήτης για ορισμένους και μερικές φορές μουδιασμένος από την πολλή ευτυχία του πρωινού, μπορώ να πω λόγια διαφωτιστικά, αλλά μπορώ και να αγαπώ και να μισώ».

EΝΑΣ ΠΑΡΑΝΟΪΚOΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ που εξολοθρεύει τους αστούς μιας πλούσιας κοινότητας των παρισινών προαστίων, ένας αστυνόμος πλέυμποϋ, έμπειρος στις σύγχρονες μεθόδους της αστυνομίας, ένας ψυχίατρος παθιασμένος με τη λογοτεχνία της αρχαιότητας, ένας επιζών των ιδεολογιών του ’70 και μια ντουζίνα Αφρικανοί μετανάστες στη Γαλλία... Μια αφήγηση για τη συμφορά από την απώλεια κάθε σημείου αναφοράς, ένα πραγματικό αστυνομικό αίνιγμα που επιλύεται βήμα προς βήμα, μια εκ των θραυσμάτων τους ανασύσταση ζωών αποδομημένων από τις πολιτικές συγκυρίες των τελευταίων δεκαετιών. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα του σήμερα, που είναι επίσης ηθικό και μυθολογικό παραμύθι.

Το Σαράκα Μπο, εθνογραφικό και ταυτόχρονα αστυνομικό μυθιστόρημα, με απόλυτα δικό του ύφος, πρωτοδημοσιεύτηκε το 1993. Με αφορμή τις δολοφονίες πλούσιων αστών, αφηγείται την αυτοκαταστροφική δύναμη που η απώλεια της ταυτότητας μπορεί να εξαπολύσει.

«Τύπου σήριαλ κίλλερ και εθνογραφικού θρίλλερ, το Σαράκα Μπο δημιουργεί ένα νέο είδος νουάρ ». – ANTOINE DE GAUDEMAR, Liberation



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Ο TΟΜΠΙ ΝΑΤΑΝ γεννήθηκε το 1948 στο Κάιρο από Εβραίους γονείς. Η οικογένειά του εκδιώχθηκε από την Αίγυπτο επί Νάσερ το 1956, μαζί με πλήθος Εβραίων, και πήγε στην Ιταλία.
Είναι ψυχίατρος, επίτιμος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Paris 8 και Γάλλος συγγραφέας. Είναι από τους βασικούς εκπροσώπους της γαλλικής εθνοψυχιατρικής. Έχει διδάξει και συμμετάσχει σε πολλούς πανεπιστημιακούς και ανθρωπιστικούς οργανισμούς στη Γαλλία και την Αφρική. Έχει ιδρύσει και διευθύνει πολλά περιοδικά. Για πολλά χρόνια ήταν επίσημος εντεταλμένος ψυχίατρος στα γαλλικά δικαστήρια.
Σπούδασε κοντά στον πρωτοπόρο Georges Devereux και ειδικεύτηκε στην εθνοψυχιατρική, δηλαδή τη μελέτη των μυθολογιών και των δοξασιών των αφρικανικών λαών και φυλών, πέρα από τον φροϋδικό κώδικα και τις θεωρίες για το οιδιπόδειο που ανταποκρίνονται περισσότερο στις μυθολογίες του Δυτικού πολιτισμού. Αυτά εφάρμοσε στις αφρικανικές κοινότητες μεταναστών του Παρισιού και της υπόλοιπης Γαλλίας.
Πολυγραφότατος, με τεράστιο δημοσιευμένο επιστημονικό έργο, συγγράφει αστυνομικά και άλλα μυθιστορήματα, όπου η πλοκή διαδραματίζεται στις παραπάνω κοινότητες.
Τα γνωστότερα αστυνομικά του είναι το Σαράκα Μπο, που δημιούργησε μεγάλη αίσθηση όταν πρωτοδημοσιεύθηκε στη Γαλλία το 1993, καθώς και τα Dieu-Dope, Qui a tué Arlozoroff και Serial Eater. 


Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Δελτίο τύπου | ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΙΑ ΔΙ'ΗΡΩΙΝΗΣ του Δημήτρη Υφαντή


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΥΦΑΝΤΗΣ

ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΙΑ ΔΙ’ΗΡΩΙΝΗΣ

Η ΧΡΗΣΗ ΟΥΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ




Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Ιούλιος 2017
Αριθμός σελίδων : 304 & 40 σελ. φωτογραφικό ένθετο
Τιμή : 18,90 Ευρώ
ISBN: 978-960-505-251-5



Ο ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΣ έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το χρόνο. Για αυτόν δεν υπάρχει ιστορικός χρόνος παρά μόνο στιγμές, συνήθως οι στιγμές με την ουσία. Ο χρόνος έχει σταματήσει, έχει παγώσει η έχει ναρκωθεί. Το ενδιαφέρον είναι ότι ανάλογη στάση απέναντι στο χρόνο κρατούν η κοινωνία και οι θεσμοί της, καθώς αποϊστορικοποιούν το φαινόμενο της εξάρτησης, με αποτέλεσμα τη μονομερή προσέγγισή του.

Η χρήση και η εξάρτηση έχουν μακρά ιστορία στην Ελλάδα, και ο Μεσοπόλεμος μπορεί να θεωρηθεί ως η μεταβατική περίοδος. Είναι το πέρασμα της κοινωνίας, κατεξοχήν των αστικών κέντρων, από τη χρήση «παραδοσιακών» ουσιών στην εξάρτηση από ουσίες της νεωτερικότητας, διατηρώντας ταυτοχρόνως έντονα στοιχεία της εποχής που προηγήθηκε, όπως αυτό της χρήσης του χασίς.

Οι εισαγωγές των εξαρτημένων κατά την περίοδο αυτή στο Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο, στην Πανεπιστημιακή Κλινική (Αιγινήτειο) και στο Δημόσιο Ψυχιατρείο (Δαφνί), σύμφωνα με το υπάρχον αρχειακό υλικό, είναι ενδεικτική του μεγέθους και της πορείας του φαινομένου στην Ελλάδα. Αν και η πρώτη εισαγωγή σε ψυχιατρικό ίδρυμα εξαρτημένου από μορφίνη και κοκαΐνη εντοπίζεται το 1901, βάσει των επεξεργασθέντων στοιχείων και της βιβλιογραφίας της εποχής, από το 1925 και μετά παρατηρείται μια μικρή αλλά συνεχώς αυξητική τάση εισαγωγών με τη διάγνωση της «τοξικομανίας». Το 1928 σημειώνεται θεαματική αύξηση των εξαρτημένων που εισάγονται για νοσηλεία, με αποκορύφωμα το 1932.

Η τέχνη αποτύπωσε το φαινόμενο κατά κύριο λόγο στη λογοτεχνία, την ποίηση, το θέατρο και το τραγούδι. Ορισμένοι καλλιτέχνες μάλιστα νοσηλεύτηκαν ως εξαρτημένοι στα παραπάνω ιδρύματα. Μεταξύ αυτών ο ποιητής Μήτσος Παπανικολάου, ο ζωγράφος Ανδρέας Κρυστάλλης η Κρυσταλλίδης και ο δημιουργός του ρεμπέτικου Ανέστης Δελιάς.

Η απάντηση της πολιτείας για την προστασία της κοινωνίας από τα «ναρκωτικά» κινήθηκε σε πολλά επίπεδα, κυρίως όμως με ποινικές κυρώσεις στους χρήστες ουσιών. Για την τεκμηρίωση και ενίσχυση αυτών των πολιτικών, αναζητήθηκαν στηρίγματα από τον χώρο της Ιατρικής, ο έλεγχος της οποίας σε συνδυασμό με την ποινική αντιμετώπιση αποτέλεσαν δύο από τα σημαντικότερα συστήματα κοινωνικού ελέγχου της χρήσης και της εξάρτησης.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Γ. ΥΦΑΝΤΗΣ γεννήθηκε στην Αθήνα. Έκανε τις βασικές σπουδές του (Κοινωνιολογία) στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σόφιας St. Kliment Ohridski και τη διδακτορική διατριβή του στον Τομέα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Εργάζεται στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων από το 1987. Είναι επιστημονικός υπεύθυνος του Τμήματος Έρευνας και Εκπαίδευσης της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Έχει πολλές ανακοινώσεις σε συνέδρια, καθώς και δημοσιεύσεις σε επιστημονικά και άλλα περιοδικά.

Εικόνες εξωφύλλου: Φωτογραφίες των εξαρτημένων του Μεσοπολέμου, που νοσηλεύτηκαν στο Δημόσιο Ψυχιατρείο (Δαφνί). Η αλλοίωσή τους οφείλεται στην υγρασία και στη σκουριά από τις καρφίτσες συρραφής τους σε αιτήσεις, βεβαιώσεις και πιστοποιητικά.